Saturday, October 29, 2011

ديگه كم كم دارم ديوونگي رو قبول مي كنم
خيلي خوبه
فكر كني كه هنوز هست
ديگه باور نمي كنم كه رفته
وقتي بارون مياد
مي رم همون جاي هميشگي
مي شينم خاطره ها رو دونه دونه بيرون ميارم
يه نگاه بهشون ميندازم و يه لبخند مي زنم
بعد خيلي آروم ميزارمشون سر جاشون
اونم كنارم نشسته
هست