ديگه كم كم دارم ديوونگي رو قبول مي كنم
خيلي خوبه
فكر كني كه هنوز هست
ديگه باور نمي كنم كه رفته
وقتي بارون مياد
مي رم همون جاي هميشگي
مي شينم خاطره ها رو دونه دونه بيرون ميارم
يه نگاه بهشون ميندازم و يه لبخند مي زنم
بعد خيلي آروم ميزارمشون سر جاشون
اونم كنارم نشسته
هست